سرگیجه

  

حالاتی را که بیماران از آن به سرگیجه تعبیر می کنند، در اصطلاح پزشکی همیشه سرگیجه حقیقی نیست بلکه از لحاظ مفاهیم پزشکی و دکتر مهدی احمدی این حالات بر دونوع اند:

 

 

    سرگیجه حقیقی: در سرگیجه حقیقی یا سرگیجه دورانی بیمار در حالیکه ثابت است می پندارد که پیرامونش به عقب و جلو یا بالا و پایین حرکت می کند یا می چرخد یا مثل اینکه در قایقی نشسته و بر روی امواج بالا و پایین میرود همچنین گاه بیمار حس میکند که پیرامونش ثابت است ولی خودش در حال چرخش یا افتادن است.

 

    گیجی یا سرگیجه غیر دورانی: شامل حالات خفیفتری است که بیمار از آنها به عنوان سرگیجه یا دو شکایت میکند مانند احساس فشار در سر ، سیاهی رفتن چشم، منگی، گیجی ، بهت ، بیهوشی موقت این حالات را که میتوان آنها را سرگیجه کاذب نامید.

 

 

علل ایجاد سرگیجه :

 

سرگیجه بر اثر اختلال فیزیولوژی طبیعی عضوهای زیر ایجاد میشود:

 

 

    چشمها

 

 

    دستگاه دهلیزی که شامل لابیرنت تعادلی گوش داخلی، عصب هشتم و هسته های دهلیزی مغز است.

 

 

    مخ و مخچه

 

سرگیجه حقیقی به علت اختلال عمل لابیرنت تعادلی عارض میشود. اختلالهای عصب هشتم و هسته های دهلیزی ممکن است سرگیجه حقیقی ایجاد کنند، ولی شدت سرگیجه در این حال کمتر از سرگیجه های ناشی از لابیرنت تعادلی گوش داخلی است.

 از این گذشته سرگیجه های ناشی از اختلالهای عصب هشتم و هسته های دهلیزی ممکن است با نیستا گمرس و تهوع همراه باشند یا نباشند. اختلال چشم ها معمولاً سرگیجه غیر دورانی کاذب ایجاد میکنند.